Partnerschap veronderstelt gelijkwaardigheid en ideaalgesproken wederzijds begrip en respect. Tussen ouders en jeugdzorgprofessionals is dit niet altijd vanzelfsprekend.

Verschillen in ideeën over een goede opvoeding kunnen leiden tot onbegrip en miscommunicatie. Dit komt vaker voor tussen personen met verschillende culturele en sociaaleconomische achtergronden. Waar een partnerschap lastig verloopt zijn twee partijen verantwoordelijk. Is één van die partijen een betaalde professional, dan ligt bij die persoon het grootste deel van de verantwoordelijkheid. Het zo soepel mogelijk laten verlopen van een partnerschap met ouders vergt een zelf-reflectieve houding en een stevig inzicht in de eigen (culturele) positionaliteit van de jeugdzorgprofessional waarbij men zich niet verschuilt achter een zogenaamde objectieve neutrale blik, maar de eigen blinde vlekken en vooroordelen (h)erkent. In deze bijdrage bespreekt Judi Mesman veelvoorkomende bronnen van onbegrip en manieren om deze constructief en cultureel inclusief te benaderen.

Hier komt nog informatie over Judi Mesman