Met meer kennis over wat werkt, voor wie en waarom, kan de hulp en ondersteuning aan kinderen en gezinnen effectiever en efficiënter worden. Kennis over opvoeden, opgroeien, leren en welke ondersteuning voor welke doelgroep het beste werkt, is hierbij belangrijk. Drie kennisbronnen zijn daarbij relevant: ervaringskennis van ouders en jongeren, praktijkkennis van professionals en kennis uit wetenschappelijk onderzoek.

Ook spelen andere factoren een steeds belangrijkere rol bij effectieve en efficiënte hulp, onderwijs en ondersteuning. Denk hierbij aan kosteneffectiviteit, algemeen werkzame factoren (zoals de kwaliteit van de werkrelatie) en werkzame elementen van interventies. Ook is van belang om te weten hoe je dat dan het beste kan onderzoeken.

​Preventieve voorzieningen en laagdrempelige ondersteuning dragen bij aan een gezonde, veilige en kansrijke opvoed- en opgroeiomgeving. Ook zorgt preventie ervoor dat kinderen, jongeren en hun ouders weer verder kunnen, dat problemen niet groter worden en dat zo nodig hulp wordt ingeschakeld.

Kennis over het versterken van de pedagogische basisvoorzieningen, universele preventie, andere vormen van preventie en vroegsignalering kan bijdragen aan het effect en de inzet hierop. Hierbij moet ook aandacht zijn voor hoe dit goed benut kan worden in de praktijk, bijvoorbeeld door het opnemen van handelingsgerichte kennis in richtlijnen voor de jeugdgezondheidszorg of in toepassingen op scholen.